طرف حساب یه برنامه نویس:
خانومه : برو استراحت كن زودتر بهتر بشي ، حالت خيلي بده
آقاهه: حالا ميرم
خانومه : منم از اينجا برات انرژي مي فرستم
آقاهه : از كدوم پورت ؟ اينفرارد ؟ بلوتوس ؟ لَن ؟ يا با اس . دي كارت؟
خانومه : نه از اينجا از قلبم
آقاهه : پس با پورت لب...اما ما كه نمي تونيم كانكت كنيم راهمون خيلي دوره؟
خانومه : اسمش قلبه نه لب
آقاهه: پورتش لبه ، پورتُكُلش قلبه!
خانومه : گير دادي به لب ها
آقاهه: بايد بيام پيشت تا بتونيم كانكت كنيم ، دايركت لينک مي خواد
آقاهه: خوب تو هم به يه چيز ديگه گير بده
خانومه : من همينكه تو كنارم باشي برام بسه
آقاهه: ولي براي ديتا ترنسور، دايركت لينك لازمه!!!
خانومه : دايركت لينک براي من هزينه برداره من نمي تونم از پسش بر بيام
آقاهه : پس به اميد كانكت
خانومه: انگار فيلم زياد ديدي!!!راستي تو فكر مي كني بازيگر خوبي براي فيلماي عشقي بشي؟
آقاهه : نه ، چون با هر لبي نمي تونم كانكت بشم ، پورتكل خاص مي خواد ، منم ندارم
خانومه : پورتكل من مي خوره ؟
آقاهه : نمي دونم ، شايد ، بايد ديد وقتي كانتكت مي شه ، كانكت مي مونه يا فيلد مي ده، يعني بعد از وريفاي معلوم مي شه
خانومه : خوب تو كه يوزر و پسورد منو نداري ؟؟
آقاهه :
آقاهه : با ورديال هم ميشه پيدا كرد ، يا دي كد كردن كانكشن، من كه ورديال مي كنم ، مي خواي بخواه نمي خواي هم بايد بخواي
خانومه : هاهاها
آقاهه : دايركت لينک پيدا كنم مطمئن باش كه پسوردتو دي كد مي كنم
خانومه : به اميد ديدار...
آقاهه : منتظرم باش ، باي
