بهترین ها آرفو

هم او که با داشتنش زمستان سرد بهاري دلنشين خواهد بود...

با تو تا نهايت زمانه...

               تا باقي وجود...

                     تا انتهاي عالم فاني...

عاشقانه خواهم ماند...

با تو از کران تا کران...

             تا بلنداي قله هاي سپيد خوشبختي...

با دو بال نازک به پرواز در خواهم آمد...

تجربه اولين عشق با تو شيرين شد خوب من...

با تو گل خوشبختي از اعماق وجودم جوانه زد...

با تو جرقه هاي عاشق شدن در آتشکده متروک قلبم شعله کشيد...

و ترانه هاي عاشقانه ام با تو به حقيقت رسيد...

انجماد خون در رگهاي يخ زده ام در شراره هاي آغوش سوزانت ذوب شد...

و با تو و وجود متبرک توست که مي خواهم بمانم...

تا هميشه و هميشه در کلبه عشق ميزبان نفسهاي عاشقانه ات خواهم ماند...

با من حرف مي زنند ديوارهايش...

رايحه وجودت همچنان در فضا پراكندست...

صندلي چوبي...

         دست نوشته هايت...

               و قلم بي تاب لمس سرانگشتانت...

خاطرات ورق مي خورند...

              و من تو را در كنار پنجره،

                         كه مهربانترين عضو يك اتاق است ،

                                          مي يابم...

با چشمان روشنت نور را ميهمان دلم مي كني و لبخند را نثار آمدنم...

چه زيبا شده اي...

زيباتر از هر ديروز و فردايي...

دستهايت گرمابخش دستانم...

با بوسه اي از لبانت ،

              چه حرارتي و آتشي ،

                        درونم ريشه دوانده ست...

برگي از شاخه خاطرات فرو ريخت...

                صندلي بي تو در قعر تاريكي!...

                      در دالان نسيان و فراموشي فرو رفته ست...

يأس و نوميدي درون خاطرات خوب و بد جاريست...

تمنا دارم پنجره را نگشاييد!!!

بگذارید تا عطر حضورش همچنان در اتاق خاطرم باقي باشد!!!...

                                                                            پنجره را باز نكنيد!!!